Jeśli dłużnik w stosunku do jednego wierzyciela posiada kilka długów
tego samego rodzaju /np. długi wynikające z braku zapłaty za
wystawione faktury/ to może on wskazać, przy spełnianiu świadczenia,
który dług ma zamiar zaspokoić. Jeśli tego dokona, to wybór taki
jest dla wierzyciela wiążący. Jednak w przypadku gdy dłużnik
wykazał który reguluje dług, to wierzyciel ma prawo dokonać zaliczenia
tej wpłaty lub jej części, na związane z tym długiem zaległe należności
uboczne /odsetki/ lub na należność główną. Innymi słowy, gdy dłużnik
wskazał, że spłaca zobowiązanie za konkretną fakturę, to wierzyciel
może dokonać zaliczenia tej wpłaty na wynikające za opźnienia w
zapłacie faktury odsetki, a nie należność główną.
Jeżeli dłużnik nie wskazał, który z kilku długów chce zaspokoić, a
przyjął pokwitowanie, w którym wierzyciel zaliczył otrzymane
świadczenie na poczet jednego z tych długów, dłużnik nie może już
żądać zaliczenia spełnienia świadczenia na poczet innego długu.
Jeśli dłużnik lub wierzyciela nie złożyli oświadczenia na spłatę której
faktury została zaliczona wpłata, spełnione świadczenie zalicza się
przede wszystkim na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka
długów wymagalnych - na poczet najstarszej faktury.